Rugazi Health Center

Na drie weekjes pediatrie in Mbarara gaan we nu voor drie weekjes naar Rugazi om de eerstelijnsgezondheidszorg in Oeganda te bestuderen.
Onze aankomst in Rugazi was Afrikaans ten top! Ze wisten maar een dag op voorhand dat we eraan kwamen (Dat is nu in Belgie niet veel anders), ze hadden voor ons tweeen een appartementje voorzien met maar een kamer en geen keuken, en de kok die normaal voor de studenten kookt was afwezig!
Uiteindelijk heb ik een appartementje voor mezelf gekregen en hebben ze een frigo en fornuis in mijn woonkamer geplaatst, dus konden we voor onszelf koken.

De stage:
In de ochtend worden we in het health center verwacht. We kunnen meelopen op de afdelingen, de poliklinische raadplegingen meevolgen, de vaccins bij de kindjes zetten of de zwangere vrouwen onderzoeken. Jammergenoeg is er maar een arts die bijna nooit aanwezig is en wordt het centrum gerund door de verpleging en ‘medical officers’ die eigenlijk maar weinig medische kennis hebben, routinematig te werk gaan en ons dus niet veel kunnen leren.
In de middag worden we in de ‘Communities’ verwacht. Apulli, een vrijwilliger in het centrum leidt ons elke dag naar een ander dorp waar we vragen over medische topics aan de locale mensen kunnen stellen. Het is heel interessant om de dorpen, de huizen en de mannier van leven te zien, maar na een paar bezoeken heb je het dan ook wel gezien. Jammergenoeg is dat niet iets wat we Apulli duidelijk kunnen maken, dus gaan we elke middag braaf mee naar een ander dorp om dezelfde vragen te stellen en dezelfde antwoorden te krijgen. We hebben dan ook besloten dat we de middagen zien als tochtjes door het platte land van oeganda! We genieten van de uitzichten op de heuvels, de bananenplantages en de vriendelijke mensen. Nadeel is wel dat er bijna geen goede wegen zijn en dat we, om bij de dorpen te geraken, op kleine weggetjes over de heuvels heen moeten wat mij enorm zwaar valt. We lopen gemiddeld een uur een half om tot een dorp te geraken en dus ook een uur een half terug en tegen ’s avonds ben ik altijd doodmoe!
Sja, heb dan maar eens lang met Apulli gepraat en heb hem proberen duidelijk maken dat dit voor ons niet erg interessant is en dat ik dit geen drie weken volhoudt!
Donderdag was voor mij een topdag! In de ochtend heb ik de kleine chirurgische ingrepen meegevolgd en hoop dat ik er volgende week een paar zelf mag doen. In de middag was Apulli naar Mbarara en waren wij dus vrij!!!!
‘s Avonds ben ik dan naar het verloskwartier gegaan, heb daar uren gezeten zonder ook maar een vroedvrouw te zien (ondertussen lagen er wel twee vrouwen al uren te kermen op die bedden) Uiteindelijk hebben de vrouwen me gevraagd om een vroedvrouw te gaan zoeken en toen we terug kwamen was het kind al geboren! Mijn eerste bevalling heb ik dus gemist omdat die stomme vroedvrouw er niet was!! Ik vond het echt erg voor die vrouw, ze lag daar al uren, er was niemand naar haar komen kijken en uiteindelijk hebben de andere zwangere vrouwen op de dienst haar moeten helpen bevallen! Hoe nuttig om naar een gezondheidscebtrum te komen om te bevallen! De vroedvrouw voelde zich niet zo lekker en is dan maar niet gekomen. Vijf minuten later is dan ook dat andere kind geboren en dat heb ik dan wel van heel dicht mogen meemaken!! Na de bevalling worden de vrouwen aangekleed en onmiddelijk naar een bed gebracht terwijl de vroedvrouw het kind weegt en onderzoekt. Na het onderzoek mocht ik dan ook elke baby in een leuk dekentje wikkelen en aan de moeder en familie gaan presenteren!! Wat een ongelooflijk gevoel!!!!!!!!! Iedereen is zo blij en zo trots!! En even krijg je het gevoel dat je deel bent van dit familiegeluk! Na dit tweede kindje kwam er plots nog een vrouw binnen met volledig gedilateerde baarmoederhals, volledig klaar om te bevallen en even later hebben we nog een kindje op de wereld gezet! Twee en een halve bevalling voor mijn eerste nacht!! Niet slecht! Het leuke is dat ik na vijf bevallingen te hebben gezien, zelf bevallingen ga mogen doen! (onder supervisie uiteraard) Kijk er al naar uit!
Vrijdag hebben we een traditionele vroedvrouw en een kruidenvrouw geinterviewd.
De vroedvrouw heeft ons beiden in de positieve zin verrast, de kruidenvrouw daarentegen......
Wel was ze proffessioneel genoeg om de zwaar zieken die ze niet kon behandelen door te sturen naar het health center, gelukkig maar!

Vandaag (Ja, op zaterdag werken we blijkbaar ook ) heeft het health center zich over ongeveer 200 Hiv positieve (wees)kinderen ontfermt.
De ouders (of grootouders als de ouders dood waren) kregen voorlichting, de kinderen medicatie en er werd een ontbijt en middageten voorzien.
In de voormiddag heb ik een samenvatting van de bijbel mogen (moeten) voorlezen aan de oudere kinderen! De bijbel in stripverhaal, ongelooflijk grappig!
De rest van de dag hebben we wat met de kindjes gespeeld. Vlak voor ze weggingen hebben ze voor ons gezongen en moesten Adriaan en ik voor de hele groep kinderen en volwassenen dansen!! Heel genant!!!!!!!!!!!!
Het was een heel leuke grappige dag!

Volgend berichtje, op vraag van Sarah, iets over het eten!