Hoera! Hoera! We zitten halverwege!!! Dat wil zeggen dat we een weekje vakantie verdiend hebben!
We zijn met nog een meisje dat we hier leren kennen hebben, Falan uit de VS, naar Kampala getrokken. Amai wat heb ik de Westerse keuken gemist!!!!! Pizza, pasta, hamburgers, … Mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm Het is ongelooflijk aan hoeveel luxe we gewend zijn! Kampala is een drukke, leuke stad. We hebben hele dagen door de stad gekuierd, bookshops en marktjes bezocht en veeeeeel souveniertjes en kerstcadeautjes gekocht In het midden van de week zijn we dan met Falan en een paar van haar vrienden naar Jinja getrokken. Van Jinja kan ik alleen maar zeggen dat als je naar Oeganda gaat het een absolute must is!! Mooie stad, brede lanen, groene wijken, geen (niet veel) afval en leuke eetcafeetjes! Komt daar nog bij dat er in en rond Jinja van alles toe doen valt. De omgeving is wondermooi, ideaal voor lange wandelingen, fiets safari tochten en paardrijden (Hebben wij jammergenoeg niet gedaan wegens tijdgebrek). Ook de Victoria Nijl ontspringt in Jinja wat inhoud dat je kan gaan raften of kajakken op de Nijl. Het raften hebben we dan wel weer gedaan en ik kan eerlijk zeggen dan dat een van de leukste dagen tot nu toe was! Eerst kregen we op een rustig deel van de Nijl, wat uitleg, instructie en noodprocedures. Oefenden we het omkantelen van de boot, het vanonder de boot komen als ie op z’n kop lag en het terug in de boot geraken (Super moeilijk!!!!) Dan kwamen de waterversnellingen!!!! Voor zover ik van begrepen heb zijn er zes klassen van rapids waar je op kan raften en wij zijn met ons groepje amateurs tot grade 5 gegaan. Voor elke rapid kregen we instructies over positie in de boot en wat te doen als we omkantelden. De instructies op zich waren vaak al eng genoeg. Soms werd er gemeld dat dat we bij een bepaalde rapid best niet over kop gingen, en als dat dan wel gebeurde moest je proberen bij de boot te blijven (de boot is de grootste luchtzak en komt het snelst weer boven) als je dat niet lukte moest je, als je weer boven kwam, proberen naar links (of rechts) te zwemmen en als dat niet lukte dan moest je je benen zo dicht mogelijk bij je lichaam of omhoog houden. Eén keer is de gids na het kantelen beginnen te flippen dat we allemaal zo snel mogelijk terug in de boot moesten geraken omdat er rotsen aankwamen, eng hoor! Een paar keer ben ik onder gegaan en heb ik gedacht dat ik niet meer boven zou komen! Je krijgt water binnen, hebt geen controle meer en raakt in paniek en begint te spartelen tot je plots de knop in de kop omdraait , je volledig ontspant en je weer bovenkomt. Hoe meer je je tegen het water verzet hoe langer het duurt tot je boven bent. Wel niet makkelijk om je te ontspannen als je geen adem meer over hebt en in paniek bent. Ik heb een keer malchance gehad om in de diepere stromingen te zijn gezogen waardoor het erg lang duurt tot ik weer aan lucht kwam. Ben ook eens onder de boot terechtgekomen, uiteraard in de deel waar geen lucht zat. Was ik ook effe in paniek!
Buiten de paar keer dat ik lang onder was heb ik eigenlijk wel genoten van het water! Het was heerlijk warm, heel proper en lekker woelig (Net de WWB in center parks).
Voor onze drie boten met amateurs waren er 15 ervaren kajakkers en één grote reddingsboot mee. Op het moment dat je in het water terechtkwam, kwam er een kajak naar je toe om je op te pikken en naar een boot te brengen. Soms lijkt het enorm eng, maar eigelijk blijf je nooit echt lang onder water en wordt je onmiddellijk achternagegaan door een kajak. Allemaal heel veilig dus! En superleuk!!!!!! Een echte aanrader!!
Vrijdag zijn we terug naar Kampala gegaan want we waren uitgenodigd op het feest bij de ambassadeur thuis ter ere van onze koning (Dag van de dynastie)
Man,man,man wat een feest!!!!!!! Honderden genodigden uit heel europa, belangrijke politieke figuren uit Oeganda in chique kostuums, galajurken, militaire uniformen,…
Heerlijke hapjes, drank a volonté, gin tonic op kosten van de Belgische staat en dan het aller- allerbelangrijkste, een kaasbuffet!!!!!!!! Mmmmmm Kaas!!!!!
Heb gesocialised met de ambassadeur en zijn vrouw, de minister van communicatie van Oeganda en Proffen van belangrijke universiteiten. Het was een decadente avond!!!
Jammergenoeg was dat ook de laatste avond van onze vakantie en zijn we de ochtend erop terug naar Mbarara vertrokken.
Ik heb niet zo veel leuke foto’s van onze vakantie, maar we hebben een supercoole DVD van ons raft avontuur die ik met veel trots ga laten zien als ik terug in Belgie ben!!!!
Maandag beginnen we onze stage interne met een weekje palliatieve zorg. Daarna worden we op de afdeling verwacht. Ben benieuwd!
Home sweet home
17 jaar geleden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten