Stage Gynaeco: ‘Gynaeco on strike!!!!’

Vandaag 15/12 is mijn eerste officiele dag op gynaeco. Vorige week maandag had ik mezelf als eens geïntroduceerd en heb ik mijn ogen uitgekeken over de praktijken op Gynaeco/Obstetrics, waarover straks meer.
Vandaag was dus mijn eerste officiële dag en op de ochtendvergadering brak er zo een tumult uit dat de artsen en verpleging besloten dat het tijd was om het werk neer te leggen tot hun verzoeken werden ingewilligd!!
Effe de patiënten inlichten dat vandaag dus geen goede dag was om te bevallen en dat ze best het kind effe ophouden :s
Gelukkig is het niet mogelijk om op een gynaecologisch dienst te staken en werd het werk verdergezet, maar een aantal dokters hebben wel het werk neegelegd. Reden voor deze staking was dat er al meer dan een week geen handschoenen en epidurale-anesthesie-naalden voorhanden waren. Patienten werden dus verzocht om eigen handschoenen en epidurale naalden mee te brengen. Er was ook een groot tekort aan gewone naalden en spuiten zodat zowel de artsen als de verpleging erg gefrustreerd waren. Overdag konden patiënten nog aan het materiaal geraken zodat het werk, zij met enige vertraging, toch kon worden verdergezet maar ’s nachts, als de apothekers gesloten waren onstonden er grote problemen. Spoedkeizersnedes werden tot de ochtend uitgesteld en de artsen deden geen oog dicht omdat de vrouwen zo een grote kans hadden op een baarmoederruptuur, wat een erg dodelijke complicatie van uitgestelde bevalling kan zijn.
Het hoogtepunt van het weekend was toen er een vrouw uit de vluchtelingkampen op de grens met Congo werd overgebracht voor een spoedkeizersnede. De vrouw had cholera, een extreem besmettelijke diarree die zonder rehydratatie erg dodelijk is.
Niemand wou de vrouw aanraken!! Er waren namelijk geen handschoenen beschikbaar! De verpleegsters vluchtten weg, gaven een of ander excuus of zeiden dat ze niet wilden. De persoon die de intake deed stuurde door naar de verantwoordelijke, die stuurde door naar de assistenten die op hun beurt doorstuurden naar een specialist ter zake, ……..
Uiteindelijk heeft een assistente de taak op zich genomen en het hele ziekenhuis afgezocht naar handschoenen en een epidurale naald. Toen die uren later gevonden waren bleek dat er geen hechtdraad aanwezig was in het operatie kwartier en dat de sterilisator niet werkte. Je kan dus moeilijk een keizersnede doen zonder materiaal en hechtdraad ook al heb je de handschoenen en epidurale naald gevonden. Ondertussen bleef de vrouw maar persen en diarree hebben op het grasveld naast het ziekenhuis (Ze mocht uiteraard niet binnen op de materniteit)
Toen het kind geboren werd, wouden de vroedvrouwen het niet aannemen en werd het niet toegelaten op de pediatrie omdat het zogezegd ook cholera zou hebben, wat absoluut niet kan (Tot zover hun kennis van cholera)
Soit, het was dus een circus op de materniteit.
Het erge eraan was dat bepaalde problemen veroorzaakt werden door mensen die hun verantwoordelijkheid niet hadden genomen. De materiaalmeester heeft tijdens de ochtenbespreking ferm afgezien, en terecht!
Mijn eerste officiële dag op Gynaeco was dus een ware belevenis.

Vorige week maandag had ik een dagje vrij op interne en ben ik dan maar met een vriendin meegegaan naar Gynaeco. Ik weet het, ik weet het, wie gaat er nu op zijn vrije dag naar een nieuwe stageplaats! Het is niet van mijn gewoonte maar het is gewoon veel gemakkelijker als iemand je aan de staf introduceert en je een rondleiding van de dienst geeft.
Het tekort aan handschoenen was die dag ook al een probleem en ik heb mijn ogen uitgekeken toen de parthner van een vrouw met een uterusruptuur,die in een extreem slechte toestand was, nog naar het stad gestuurd werd om handschoenen en naalden te gaan kopen! Die vrouw had elk moment kunnen sterven!! En ik plaats van haar voor te nemen door gebruik te maken van handschoenen van andere patienten hebben ze eerst vier andere niet-spoed-keizersnedes uitgevoerd. Die patienten waren wel al om hun handschoenen gegaan en gingen dus voor! Onbegrijpelijk!
De vrouw heeft het gelukkig gehaald maar haar baarmoeder was niet meer te redden (en het kind dus ook niet)
Was wel heel zielig, ik had nog nooit een dood kindje gezien :s Het was een perfect baby'tje dat jammergenoeg niet meer ademde, precies of het lag te slapen.
Sja, achteraf hoorde ik dat ze hier 5 massieve uterusrupturen per week hebben en dat ze dat eignlijk al gewoon zijn. De meeste vrouwen geraken wel op tijd in de operatiezaal. Mpora mpora (op het gemakje) :s
Vreemd hoe het woord 'ugentie' hier een totaal andere betekenis heeft dan bij ons...